Verslag

Verrassingsreis op zaterdag 12 september

2015-09-15 10:54 door Kadee

Verrassingsreis naar Marcinelle en Thuin:

Zaterdagmorgen 12 september, onder een bewolkte hemel, stonden 56 leden van Kadee op de autobus van Reizen De Vriendt te wachten aan het station van Bornem. Doel van de reis was Marcinelle met de mijnsite Le Bois du Cazier en Distillerie de Biercée. Eens om 8 uur iedereen op de bus kon men aan het geroezemoes horen dat de stemming er al meteen in zat.

Onze chauffeur Rudi wou het rustig aan doen, kwestie van niet te vroeg ter plaatse te zijn. Maar aangezien het zaterdag was, was er van drukte op de weg richting Charleroi geen sprake en schoten we goed op. Om 9:30 uur stonden we voor de glazen toegangsdeur te wachten, waar we er door de baliemedewerkster er via gebaren er op attent gemaakt werden dat de site pas om 10:00 uur zou opengaan. Onze chauffeur bleef niet bij de pakken zitten en ging via een achterpoortje ons aanmelden. Na een 10-tal minuten werden we langs hetzelfde poortje binnengelaten. Het ontbijtje, croissant, koffie of thee, fruitsapje en water bleek al klaar te staan en na een half uurtje kon de rondleiding beginnen.

In de 19de eeuw groeit Charleroi dankzij de steenkool uit tot een industrieel centrum. Steenkool is dan immers de belangrijkste energiebron. Het is Willem I, Koning der Nederlanden, die mee aan de wieg van de steenkoolmijn van Bois du Cazier staat. Hij verleent in 1822 de eerste exploitatievergunning aan de adellijke weduwe Desmanet. Toen was kinderarbeid niet ongewoon en het duurde tot 1914 vooraleer kinderen tot hun 14 jaar schoolplichtig waren en dus niet meer tewerkgesteld konden worden.
In 1955 halen 779 mijnwerkers 170.557 ton steenkool boven.

We werden door onze gidsen in 2 groepen opgesplitst. Onze gids leidde ons eerst naar de poort waar op 8 augustus 1956 wanhopige vrouwen zich aan vastklampten om te vernemen of hun man gered was of nog steeds in de brandende mijn zat. Nadien werd er uitleg gegeven over de werkomstandigheden in de mijn zelf. Hoe zij zich iedere dag bij de receptie aanmelden en een badge kregen waar ze hun mijnlamp mee konden afhalen. Vandaar ging het langs het gedenkteken, een zuil met de namen van alle slachtoffers naar het Industriemuseum, waar een ganse collectie oude machines opgesteld stonden, gaande van drukkunst, opwekken van elektriciteit en staalnijverheid. Eens daar doorheen kwamen we bij de kledingzaal waar het werkplunje en de kleren waar ze zich van en naar het werk begaven aan een soort galg  opgehangen werden. Dan langs de douches en zo verder naar de plaats waar de mijnwerkers hun mijnlamp konden afhalen. Door gebrek aan tijd konden we het glasmuseum niet bezoeken.

Toen werden we naar de mijn zelf geleid, te beginnen met de liften die de mijnwerkers naar beneden en de kolen naar boven brachten. Het is op deze plek dat de catastrofe die het leven kostte aan 262 mijnwerkers van 12 verschillende nationaliteiten begonnen is. Blijkbaar was er tijdens het lossen en laden van de wagens in de lift een probleem met de communicatie en is de lift in beweging gekomen toen de wagens halverwege de liftdeuren zaten. Hierop is een steunbalk afgebroken en op een elektrische leiding en een olieleiding terecht gekomen die beiden afknapten en zo de brand aanstaken. We werden door een geïmproviseerde mijngang geleid om een indruk te krijgen van hoe het er beneden in de mijn uitzag en ons een idee van de werkomstandigheden te geven.  Er werd een film getoond die de situatie van toen schetste en ons tot op dit ogenblik nog is bijgebleven. Nadien zijn we nog tot bij de lift, waar de ramp plaatsvond zelf gegaan. Blijkbaar was er niet alleen een communicatieprobleem, ook een technisch mankement bleek een oorzakelijk verband te hebben, De man die de wagentjes bediende is echter kort na de feiten geëmigreerd naar Canada en kon dus niet meer verhoord worden.

Hiermee was ons bezoek aan Le Bois du Cazier ten einde, De bovengrondse mijninstallaties liggen verspreid in een 26 ha grote groenzone rondom drie terrils of steenbergen. Dankzij het herbestemmingproject is deze plek nu volledig heringericht en heeft men enerzijds ruimtes gecreëerd met een ontspanningsfunctie en anderzijds locaties met een didactische functie. Dat alles zullen we echter op een andere keer komen ontdekken. Nog onder de indruk van wat we gezien en vernomen hadden togen we naar de bus voor een korte rit naar Thuin.

Grote consternatie toen ons middagmaal in Distillerie de Biercée opgediend werd. In plaats van koninginnenhapje met frietjes en als dessert Tiramisu, kregen we een kippenbil met kroketjes en een nagerecht met passievruchten. Niet slecht maar niet wat we verwacht hadden. Bij navraag bleek dat Reizen De Vriendt nog het menu van 2014 in hun brochure opgenomen hadden. Op wat gemor links en rechts na, bleken de meesten toch tevreden met wat hen geboden werd.

Na het eten kregen we nog een koffie en een proevertje waarbij we konden kiezen tussen Eau de Villée of een zoet drankje met chocoladesmaak. De rondleiding werd gestart met een filmvoorstelling die de geschiedenis van de distillerie schetste.

Opgericht in 1946 als een lokale coöperatieve die inheemse vruchten distilleert: appelen, kersen. Na het succes van Bierçac (een brandewijn van appelen, type calvados) en de Noyautine (een kersenlikeur) werd de Biercine (een digestief op basis van lokale kruiden en planten) voorgesteld. Begin jaren 80: de creatie van de premium citroen likeur Eau de Villée. Sinds de jaren 90: diverse investeringen in topmateriaal met als doel de kwaliteit nog te verbeteren. In 2000: verhuis van de distilleerderij naar de “Ferme de la Cour”, een nieuw tijdperk begint…

Daarna werden we een ruimte ingestuurd waar verschillende kruiden ons tegemoet geurden.

Eens hier doorheen gingen we naar de andere zijde van het terrein waar de productiezaal gevestigd is. We kregen een zeer deskundige uitleg over de verschillende fasen van het productieproces en de opslagruimten. na de voorstelling van de verschillende producten konden we in de prachtige gelagzaal van het domein nog nagenieten van een drankje.

Om 17:30 uur togen tevreden we terug huiswaarts met vooral herinneringen aan de mijnsite.

Ga terug