Verslag

Vallende Blarentocht te Zoersel

2011-11-14 12:29 door Kadee

Busreis naar Zoersel op zondag 6 november:

De verwachtingen voor het aantal deelnemers waren niet hooggespannen. We wisten al van tevoren dat een 10-tal leden niet meekonden wegens familiale en andere verplichtingen. Onze busmaatschappij had bovendien laten weten dat zij slechts een bus voor 53 personen konden leveren. Wat een grove misrekening, maar liefst 67 inschrijvingen werden er genoteerd. Later kon dit weer bijgesteld worden naar beneden toe.

Toch nog 62 leden stonden op de grotere bus van Scheldeboorden te wachten deze zondagmorgen. Precies om 08:00 uur werd koers gezet richting Zoersel. Onze chauffeur nam dadelijk het woord en vertelde direct al wat er in Zoersel zoal te zien is.

Een klein uurtje later kwamen we toe aan de vertrekplaats “Het Zonneputteke”. De zon zouden we echter de ganse dag niet te zien krijgen. Maar ook geen regen, dus toch nog goed wandelweer. Al snel beenden de wandelaars van de grote afstand de zaal uit, de anderen genoten nog van een koffie en aten nog wat.

Het parcours liep via een stuk verharde weg en allerlei bospaden, waar deze streek bekend om is, richting Oostmalle. De naam “Vallende blarentocht” was niet verkeerd gekozen. De afgevallen bladeren ruisten onder de voeten. In de bossen was geen enkel ander geluid hoorbaar. De fraai gevormde kerktoren van Malle was al van ver zichtbaar en we werden na 6,85 km de eerste rustpost “De Notelaer”binnen geleid. Tijd om wat te nuttigen.

Na de rustpost werden we het parkdomein Renesse ingestuurd. Langs het eet- en praatcafé “Het Koetshuis” een rondje door het park waar men een Mammoetboom ofwel Sequoia en nog ander geboomte kon aanschouwen. Het kasteel voorbij en terug naar de uitgang van het park weer andere bospaden op. Na enige tijd zagen we de stompe kerktoren van Zoersel weer opdagen. Het Lindepaviljoen gingen we rechts voorbij.

Dit paviljoen waar Zoersel bekend om is, bevat een Lindestam die 800 jaar oud is. Zoersel was zeven à acht eeuwen lang 'het dorp onder de Linde'. Huwelijken en doopsels, feesten en begrafenissen, alles gebeurde eeuwenlang onder de kruin van die dorpslinde. Op 27 april 1974 werd de oude Linde echter geveld. Zoersel was in rouw. Maar de oude Linde kwam terug dankzij de handen van twee kunstenaars. Zij herschiepen de Zoerselse trots tot een nieuw symbool en een geschiedenisboek van Zoersel. Op de stam beeldhouwde Pol Van Esbroeck zowat vijfentachtig figuren. Een Zoerselse pater, een Zoerselse non, de molenaar, de eerste vrouwelijke burgemeester... Allen staan ze broederlijk naast elkaar op het zachte lindehout. Op de takken verhaalt Mariëtte Coppens in zeven episoden het op en top Zoerselse verhaal van 'De Loteling'. Conscience situeerde dit verhaal in het overbekende Boshuisje in het Zoerselbos, dat overigens als natuurgebied geklasseerd werd.

Verder naar de gemeenteschool waar de volgende rustpost gevestigd was. Na een verfrissende Westmalle en een Hamburger was het tijd voor het laatste stuk. Deze keer haast geen bos meer, maar open veld met verspreid hier en daar een boerderij. Op een bepaald ogenblik kwamen we voorbij boerderij “Den Tisselaer” waar op de gevel de ganse familiestamboom geschilderd staat.

Al met al een mooie wandeling en om 16:00 uur werd de terugtocht aangevat. Onderweg werd iedereen nog uitgenodigd om toch vooral de Kerstmarkt in Weert te bezoeken op vrijdag 9 december vanaf 18:00 uur. Wij hebben daar een stand met pannenkoeken, braadworsten en allerlei soorten jenevers. Tot dan.

Ga terug