Verslag

Tweedaagse naar de Champagne

2010-10-04 18:43 door Kadee

REISVERSLAG TWEEDAAGSE CHAMPAGNE OP 25 EN 26 SEPTEMBER 2010

Aangezien de champagnestreek voor Vlamingen één van de meest geliefde en populairste plaatsen is voor een weekendtrip, kan onze wandelclub niet achterblijven. Dat het een schot in de roos is, blijkt al op zaterdagmorgen om 07.00 uur. 66 enthousiaste deelnemers zoeken hun plaatsje op de dubbeldekbus. 's Morgens nog wat grijs maar hoe zuidelijker, hoe zonniger, zou later die dag blijken.
Na de voorstelling van reisleider Theo en chauffeur Ben, geniet eenieder in alle rust en stilte van het voorbijschuivend landschap. Elke streek heeft toch zijn eigenheid. Actie komt er rond 09.30 uur, wanneer de bus stopt in het wegrestaurant gelegen in de "Aire d' Urvillers". Warme dranken, aangevuld met koffiekoeken, broodjes vinden hun weg naar de hongerige magen. Na dit verkwikkend intermezzo rijden we naar Reims.
Daar bekijken en bezoeken we de Notre-Dame kathedraal. Buiten is het winderig als we dit 13e-eeuws meesterwerk van de Gotische kunst bewonderen. Niet voor niets dat dit imposant gebouw op de werelderfgoedlijst van Unesco staat. Versierd met meer dan 2.300 beeldhouwwerken waaronder de beroemde glimlachende engel. Blijkbaar mocht men in vroegere tijden niet lachen. Binnenin de kathedraal vind ik het nogal duister. Zitten de glas-in-loodramen van Chagall daar voor iets tussen? Tevens hebben we geluk om het astronomische uurwerk om 12.00 uur te horen luiden, klepelen of zo iets.
Onder de toren van de kathedraal gaan we eten in "Le Colibri". Een voorgerechtje van paté, gevolgd door French Fries (waarom geen Belgische frietjes? Wie weet dat?) met kip en groentjes. Als dessert een lekkere Flan Jeanne D'Arc. Dat menske staat daar zowaar in weer en wind aan de kathedraal.
Tijdig zijn we terug aan de bus om langs een gedeelte van de "Champagneroute" te rijden. Ook hier doet Theo zijn uiterste best om ons wegwijs te maken. We passeren zelfs een windmolen "Le moulin de Verzenay". Strategisch belangrijk tijdens de twee wereldoorlogen. Nu eigendom van het gekende champagnehuis "Mumm". Zou die molen gebouwd zijn na een overdaad aan champagne of toch maar er voor? We genieten van die bergflanken bezaaid met druivenstokken. Het water komt ons in de mond. Theo vertelt dat er zelfs 14.000 champagneboeren zijn. Dat hij niet overdrijft zie je in elk dorpje. Op elke hoek van een straat staan wegwijzers die je naar ettelijke producenten de weg wijzen. Weer vallen we in een verbazing. Hier staat zowaar een vuurtoren. Bij mijn weten heeft de zee nooit zo hoog of zo ver in het binnenland binnengedrongen. Deze vuurtoren werd begin van de 20ste eeuw opgericht als publiciteitsstunt door een wijnhandelaar. Oorspronkelijk ingericht als restaurant en taverne herbergt het nu "Le musée de la Vigne".
Eindelijk of toch bijna. We komen ogen te kort als we de "Avenue de Champagne" in Epernay afrijden. Niet voor niets is Epernay de hoofdstad van de champagne. Met dorstige kelen komen we aan bij het champagnehuis Mercier. Jeetjes, wat een drukte. Toch niet omdat het "gratis" is. Misschien omdat het dan toch een godendrank is? Nog even geduld.
In afwachting van de afdaling naar de ondergrond bewonderen we het zeer oude reuze wijnvat. Dit vat dat de inhoud van ongeveer 200.000 champagneflessen kan bevatten werd gemaakt voor de wereldtentoonstelling van Parijs in 1889. Het weegt 34 ton en tijdens het transport naar Parijs dienden hier en daar wel enkele huizen afgebroken te worden. Met zo'n inhoud kan het moeilijk anders dan dat al die tentoonstellinggangers er champagnezat bijliepen. "Kleine van voor, grote van achter" gebiedt Theo ons. Komt het leraar geweest zijn, bij hem nog eens boven? Nog een geluk dat we geluisterd hebben. Tijdens onze panoramische lifttocht van 30 meter naar de 18-km lange onderaardse gangen, zien we mooie beeldhouwwerkjes in de krijtkalkwanden. Weer een leuke verrassing. Met een lasertreintje bezoeken we een klein gedeelte van de 47 galerijen, allemaal op hetzelfde niveau gelegen en met een temperatuur van 10°. De Pekinggalerij met mooie basreliëfs is kilometerslang en werd zo genoemd door de gastarbeiders. Ja, je leest het goed. Het is een woord van alle tijden. Nu we de voorwaarden kennen om champagne goed te bewaren nl.: een temperatuur tussen 10 à 12°, bij een vochtigheidsgraad van 90% en in het donker, is de tijd rijp om ons eerste glaasje champagne te proeven. Mercie(r), dat smaakt!
Iedereen is, zoals altijd trouwens, stipt op tijd om naar het hotel te rijden. We worden verwacht in het Campanille Hotel in Dizy, vlak bij Epernay. Het oogt allemaal mooi, de kamerverdeling gebeurt vlot. Tijd om even te verfrissen, waarna een aantal al een aperitiefje gebruiken in de restaurantbar. Anderen ontdekken in de onmiddellijke omgeving een champagneboer die hen graag een woordje uitleg geeft. Uit dankbaarheid slaan ze een voorraadje in. Een goeie reden om zo al die verschillende smaken te ontdekken.
Rond 19.30 uur vertrekken we met de bus naar het restaurant "La maison de Vigneron" in Saint-Imoges, een 5 km van het hotel. Om het ons eenvoudig te maken is er een drankforfait van 8 euro. Hierin is begrepen, een aperitief Kirr, 1/4 wijn en koffie achteraf. Het gastronomisch menu is om U tegen te zeggen:
- Le foie gras de canard maison aux raisins blonds macérés au Ratafia quelques cubes de pomme acidulée au miel.
- Les Saint-Jacques dorées minute sur fine smoule, emilsion de beurre, citron, vanille.
- Le Sorbet
- Le mignon de veau déglacé au noilly potagère de légumes.
- Plateau de fromages.
- Les douceurs chocolat à découvrir
Tot slot een koffie. De buikjes zijn allemaal dik en rond gegeten. Dat het er goed is, althans toch voor de Vlamingen, blijkt uit het feit dat er menige bus vertoeft. Nog een geluk dat de restaurantbar gesloten is, want er kon echt niks meer bij.
Na een goeie nachtrust wacht ons een presidentieel ontbijt. Teveel om op te noemen en allemaal op te eten. Echt heel verzorgd en lekker. Valiezen inladen en rond 09.00 uur rijden we naar de bakermat van de champagne nl Hautvillers. Dit is het dorp waar Dom Pérignon de méthode traditionelle voor champagne ontwikkelde. Hij wordt de uitvinder van de champagne genoemd. We wandelen ook de abdijkerk binnen waar zijn grafsteen ligt. De abdij is nu eigendom van, ja hoe kan het anders, een champagnehuis. Dit keer Moët et Chandon. Wij nu maar champagne drinken om de kloosters niet te laten vervallen. Opvallend als we rondwandelen in het dorpje zijn de tientallen fijne uithangborden aan de gevels. De meesten verwijzen naar de wijnbouw.
Na een klein busritje komen we aan het hoogtepunt van onze reis. Bij de ambachtelijke champagneboer Vadin-Plateau in Cumières wordt ons het volledige verloop van het werkproces uit de doeken gedaan. We hebben geluk, we maken de laatste persing mee van het seizoen. Dat het arbeid is mogen enkele clubleden daadwerkelijk ondervinden. Hier onthou ik dat er 6 bar druk op de flessen zit. Daarom dat ze zo dik zijn. De 3 soorten champagnedruiven: rode: pinot noir en pinot meunier en de witte: chardonnay. Dat een goeie mix van de verschillende druivenrassen de kunst is om een kwaliteitsproduct af te leveren. Na de degelijke uitleg worden er verschillende soorten champagne geproefd. Allemaal lekker en als toetje, de ratafia. Zeg maar een deel van het restproduct dat als aperitief gebruikt wordt. Het absolute hoogtepunt is het sableren van de fles. Theo ging, na een kleine voorbereiding, de fles te lijf met een sabel. Het lukt hem zowaar om de flessenhals netjes af te slaan. De fles wordt in twee delen aan elkaar gelast, en via de weke plek van de fles kan men met een sabel er de hals afslaan. Het is allemaal een weet en natuurlijk ook kunde. Thuis best niet proberen. Om te weten of je "verse" champagne hebt, moet je kijken naar de kurk. Deze moet openspringen naar zijn oorspronkelijk formaat, anders heb je "oudere" flessen. Champagne is er om te drinken en niet te bewaren. Nadien is er tijd om de nodige voorraad aan te kopen.
Even er naast, de deur van het restaurant "Le Caveau" waar ons het middagmaal wacht. Hier is de drank inbegrepen. Een fles witte of rode wijn per drie. Niet slecht. Na het aperitief van naast de deur, Ratafia, krijgen we een typisch gerecht van de Marne. De potée champanoise bestaat uit worstjes, spek, savooi, aardappel. Gezonde boerenkost om het zo te zeggen. Een sorbetje van het aperitief en een stukje kaas en taart sluiten deze maaltijd af. Ook hier zijn we niet alleen. Eén van de groepen van gisterenavond komen ook binnenvallen. Er volgt zelfs nog een derde bus. Precies of er zijn maar een paar restaurants in de champagnestreek. Ofwel tekenen dat het hier goed is.
Goed 15.00 uur rijden we verder via de vallei van de Marne, dit in tegenstelling tot ons programma. Op een sokkel van 25 meter hoogte, zien we het 9 meter hoge standbeeld van de Heilige Urbain (Urbanus voor de vrienden) staan. Wijngaarden alom. Ook rijden we langs het kasteel de Boursault. De enige château in de champagnestreek. Het lijkt zo waar wat op het kasteel van Chambord. In Damery hebben ze de klokken buiten de toren gehangen. Je moet iets doen om op te vallen tussen al die andere champagnedorpjes.
Na deze rondrit nemen we afscheid van deze verrassende streek. De wijngaarden verdwijnen voor snelwegbeton. Nog een kleine stop in "Aire d'Urvillers", via een kleine file, een wegomleiding belanden we langs de snelweg in Nijvel rond de klok van 20.00 uur. In deze moderne, maar wat donkere Carestel, krijgen we het laatste avondmaal bestaande uit vol-au-vent met frietjes en een frisdrank. Na al die overvloedige maaltijden smaakt nu ook dit weer. Voldaan en gelukkig komen we aan om 21.45 uur in Bornem. Valiezen en zeker niet vergeten, de gekochte champagne, uit te laden. In Bornem en wijde omgeving zal, heel toepasselijk, met een glaasje champagne nog met plezier aan deze uitstap gedacht worden.

Bedankt Ben, voor de veilige rit, Theo, voor de deskundige uitleg en de voorzitter met zijn team voor de organisatie. Ik heb er van genoten en nu ga ik genieten van, neen, geen champagne, maar van een lekker verDuveld bier.

Ga terug