Verslag

Busreis Oosterzele & Ruisbroek

2010-12-02 14:26 door Kadee

Dubbeltocht naar Oosterzele en Ruisbroek 14 november 2010:
Iedereen staat er wat beduusd bij, die zondagmorgen rond de klok van 07.30 uur. Na de overvloedige regen van de laatste dagen zijn er toch nog 31 dapperen komen opdagen. Allen met dezelfde vraag, gaan we het droog houden? Dit zowel van boven als onderaan. Een eerste maal worden we, met de bus, geconfronteerd met de wateroverlast op weg naar Oosterzele. Weg afgesloten en via een ommetje naar de startplaats. In de gemeenteschool aldaar worden we ingeschreven bij wandelclub Land van Rhode voor de 23ste Pannenkoekentocht. Het onthaal is heel gastvrij, we krijgen er zowaar nog een gratis consumptie bovenop. Om ons te belonen voor onze dapperheid.
Het parcours is her en der een beetje aangepast wegens wateroverlast. Vol spanning vertrekken we, door een voor velen onbekende streek. God zij dank blijven de hemelsluizen dicht. Een glooiend landschap wordt ons deel. Ondanks dat er geregeld water over de weg stroomt, houden we ook onze voeten droog. Gelukkig is er af en toe ook nog een stukje veldweg, dat best begaanbaar is. Helaas zijn de kilometers wat kort, om een goed beeld van de streek te krijgen. Anderzijds hebben we tijd om te genieten van hun overheerlijke pannenkoeken, al of niet vergezeld van hun lekkere streekbiertjes Sint-Idesbald en Delerium Tremens. Hier kom ik zeker nog eens terug.
Tijdig vertrekken we naar zaal Familieheem te Ruisbroek voor de Herfsttochten. Bij Wandel mee, de inrichtende club was men opgetogen dat we nog met een bus langskwamen. Het deelnemersveld was dan ook erg beperkt gebleven, mede door het feit dat men al van ’s morgens op de radio problemen in Ruisbroek vermeldde. Het bleek hier om Ruisbroek bij Brussel te gaan, maar velen hadden het zekere boven het onzekere gekozen.
Ook hier bleven de hemelsluizen de ganse namiddag dicht, op het parcours was men op de omstandigheden voorzien. Een bekend parcours trouwens want de iets grotere afstanden gingen naar Wintam terwijl de kortere afstanden Eikevliet aandeden. Hier geen water op de weg en nagenoeg geen slijk. Dus zowel boven als onder droog gebleven. Aan de binnenkant echter waren we behoorlijk nat. Hier waren het de meer vertrouwde eigen streekbieren die genuttigd konden worden. Bij sommigen stond het vocht zelfs tot op ooghoogte en met de schuimkraag erbij nog hoger. Dezen waren dan ook heel goed gemutst, samen met de rest trouwens want wie had dergelijk weer kunnen voorspellen.
Eens te meer hadden de afwezigen ongelijk.

Ga terug