Verslag

Busreis naar Herne

2018-03-13 14:55 door Kadee

Busreis naar Herne op zondag 11 maart:

Dat weersvoorspellers het niet altijd bij het rechte eind hebben is op zondag 11 maart nog maar eens bewezen. Met 51 stonden we onder een bewolkte hemel in het Breeven te wachten op de bus die ons naar Herne zou brengen voor de Kriek- en mattentochten. Die nacht en zelfs in de ochtend had het hard geregend en de voorspellingen waren navenant.

Stipt om 8:00 uur vertrokken we richting “Het Pajottenland”. Onderweg kregen we nog een paar felle buien te verwerken, maar eenmaal de ring van Brussel gepasseerd was zelfs de weg al droog en het werd alsmaar beter. In Herne waren we niet de enigen die met de bus gekomen waren, onze collega’s uit Puurs, Ibis, hadden ook het idee opgevat om hier naartoe te komen. Waarschijnlijk gelokt door het Kriekenbier en de Mattentaarten.

Een paar dapperen vertrokken voor de 30 km, een enkeling voor de 22 km, maar het merendeel besloot toch maar, uit veiligheidsoverweging, de 15 km te bewandelen. Kort na de start kruisten we de rivier “De Mark” waarlangs er 3 watermolens een bezienswaardigheid vormden. Jammer genoeg hadden we niet het geluk er een te zien al stortte een gezwollen Mark zich een 3-tal meter omlaag. Liep het eerste stuk van het parcours voornamelijk langs een vrij drukke weg, we kregen toch al een voorsmaakje van wat de onverharde paden ons te bieden hadden. Een beklimming naar de eerste rustpost waar we redelijk diep in de modder wegzakten. Eenmaal boven waren we kort bij de rustpost en konden we van onze eerste versnapering genieten.

Na de rustpost vertrokken we onder een stralende zon, voor een lus die ons door een prachtig kasteelpark voerde. Dat de lente in de lucht hing was duidelijk te merken, jonge gansjes waren al uit het ei gekropen en volgden hun ouders bi hun zoektocht naar voedsel dat in het park in overvloed aanwezig was. Toen we weer een onverhard stuk voor de voeten geschoven kregen, bleek hoe drassig de weiden erbij lagen, gevolgd door een slijkerig voetpaadje.

Weer in dezelfde rustpost voor onze tweede stop, nog 6,2 km te gaan. De schoenen werden al wat properder gemaakt in het gras langs de verharde weg. We dachten, het ergste is nu wel achter de rug. Verkeerd gegokt, diegenen die voorop liepen in onze groep kozen voor het natuurpad i.p.v. de verharde weg. Dat was pas ploeteren. Gelukkig bleek het stuk niet veel langer dan 1 km en kwamen we weer uit bij de slimmeriken die de andere weg genomen hadden.

Terug in de startzaal konden we nog genieten van een lekkere Kriek of van het streekbier César. Met een mattentaart of een broodje witte- of grijze pens liet dat zich smaken. Regen? Van een ganse dag niet meer gezien. Iedereen kon na het poetsen van de schoenen weer gelukkig de bus in, terug naar Beurm.

Ga terug